Bağ dokusu grefti

Bağ dokusu grefti, açığa çıkmış kök yüzeylerinin örtülmesi ve diş eti kalınlığının artırılması amacıyla kullanılan mukogingival cerrahi yöntemlerinden biridir. Greft dokusu genellikle damağın iç yüzeyinden, epitel tabakasının altından alınır. Alınan doku, çekilme bulunan bölgede hazırlanan flebin altına yerleştirilerek sütur ile sabitlenir.

Yöntemin öne çıkan yanı, greftin üzerinin kendi diş eti dokusuyla örtülebilmesidir. Bu durum, iyileşme sonrası renk ve doku uyumunun çevre diş etine yakın olmasına katkı sağlar. Bu nedenle görünürlüğü yüksek ön bölgelerde sıklıkla değerlendirilen bir seçenektir. Aynı işlem, ince diş eti biyotipinin kalınlaştırılması amacıyla da planlanabilir.

Uygulamanın sonucu; çekilmenin tipi ve derinliği, dişler arası kemik ve diş eti papili seviyesinin korunmuş olması, kök yüzeyinin durumu ve hastanın ağız bakımı alışkanlıkları gibi birçok etkene bağlıdır. Dişler arası destek dokunun kaybolduğu ileri vakalarda kök örtülmesi beklentisi sınırlı kalabilir. Kesin bir sonuç baştan garanti edilemez; beklentiler muayene sonrasında paylaşılır.

İşlem lokal anestezi altında yapılır. İyileşme döneminde bölgenin fırçalanmasına ara verilerek antiseptik gargara önerilebilir, damaktaki verici bölge için koruyucu bir plak kullanılabilir. İyileşme süresi kişiden kişiye değişir. Alternatif bir yöntem olan serbest diş eti grefti ile arasındaki farklar ayrı bir sayfada ele alınmıştır.