Furkasyon lezyonu

Azı dişleri gibi çok köklü dişlerde kökler, kronun altında bir noktadan ayrılır. Bu ayrım bölgesine furkasyon adı verilir. Periodontal hastalık ilerleyip kemik kaybı bu seviyeye ulaştığında, furkasyon bölgesi ağız ortamına açılır ve furkasyon lezyonu ortaya çıkar.

Lezyon, özel olarak eğimli bir sonda ile kontrol edilerek derecelendirilir: yalnızca girinti hissedilen erken tutulumdan, sondanın bir taraftan diğerine geçtiği tam tutuluma kadar farklı düzeyler tanımlanır. Radyografiler destekleyici bilgi verir; ancak üst çene azılarında köklerin üst üste düşmesi nedeniyle radyografik değerlendirme sınırlı kalabilir.

Furkasyon bölgesi, anatomisi gereği temizlenmesi en güç alanlardan biridir. Kök yüzeylerindeki girinti ve oluklar hem bakteri plağının tutunmasını kolaylaştırır hem de aletlerin bu bölgeye ulaşmasını zorlaştırır. Bu nedenle furkasyon tutulumu olan dişlerde tedaviye yanıt, tek köklü dişlere göre daha az öngörülebilir kabul edilir.

Yaklaşım tutulumun derecesine göre değişir. Erken tutulumda iltihabın kontrolü ve kişiye uygun ara yüz temizliği araçlarının öğretilmesi öne çıkar; ileri tutulumda flep operasyonu, bölgenin temizlenebilir hâle getirilmesi ya da uygun vakalarda rejeneratif yöntemler değerlendirilebilir. Dişin korunup korunamayacağı kararı klinik ve radyolojik muayene ile verilir.