Periodontal cep

Sağlıklı bir ağızda diş ile diş eti arasında sığ bir oluk bulunur. Periodontal hastalıkta lifler kök yüzeyinden ayrılır ve oluğun tabanı köke doğru kayar; ortaya çıkan derin boşluğa periodontal cep denir. Cep, bakterilerin barındığı ve fırça ile ulaşılamayan bir ortam oluşturduğu için sürecin kendini beslemesine yol açar.

Cep derinliği, ucu yuvarlatılmış ve milimetre işaretli periodontal sonda ile ölçülür; buna sondalama derinliği adı verilir. Ölçüm sırasında kanama olup olmadığı da kaydedilir. Kanama, bölgedeki iltihabın etkin biçimde sürdüğünü gösteren bulgulardan biri olarak değerlendirilir.

Gerçek cep ile yalancı cep ayrımı önemlidir. Diş etinin iltihap nedeniyle şişmesi ölçümü artırabilir; ancak dokuların kök yüzeyine tutunma seviyesi korunmuşsa gerçek bir cep oluşmamıştır. Bu duruma yalancı cep denir ve gingivitis tablosunda görülür. Gerçek cepte ise ataşman kaybı bulunur; bu ayrım tanıda belirleyicidir.

Ceplerin ele alınmasında ilk aşama cerrahi olmayan tedavidir: kök yüzeyi düzleştirme ile cep içindeki eklentiler ve iltihabi doku uzaklaştırılır. Yeniden değerlendirmede derinliğin sürdüğü ve kanamanın devam ettiği bölgelerde flep operasyonu gündeme gelebilir. Tedavi yanıtı kişiden kişiye değişir.