Bariyer membran

Kemik iyileşmesi, yumuşak doku iyileşmesine göre daha yavaş ilerler. Bir kemik defekti açık bırakıldığında, hızlı çoğalan bağ dokusu ve epitel hücreleri boşluğu doldurabilir ve kemik hücrelerine yer kalmaz. Bariyer membran, bu yarışı kemik lehine çevirmek için kullanılan fiziksel bir engeldir. Kemik grefti uygulanan bölgenin üzerine yerleştirilerek greft partiküllerinin yerinde kalmasını da destekler.

Membranlar genel olarak iki grupta değerlendirilir. Rezorbe olabilen membranlar çoğunlukla kollajen esaslıdır ve zamanla vücut tarafından emilir; ikinci bir cerrahi ile çıkarılmaları gerekmez. Rezorbe olmayan membranlar ise belirli bir süre sonra çıkarılmak üzere uygulanır ve daha kararlı bir boşluk koruması gerektiren durumlarda değerlendirilebilir. Seçim, defektin biçimine ve büyüklüğüne göre yapılır.

Membran uygulaması, yönlendirilmiş kemik rejenerasyonu olarak adlandırılan yaklaşımın temel bileşenidir. Aynı ilke periodontal defektlerde de kullanılır; bu bağlamda yönlendirilmiş doku rejenerasyonundan söz edilir. Her iki durumda da amaç, iyileşecek boşlukta doğru hücre tipine alan bırakmaktır.

İşlemin başarısını etkileyen en kritik nokta, membranın üzerinin yumuşak doku ile gerginlik olmadan kapatılabilmesidir. Membranın ağız ortamına açılması iyileşmeyi olumsuz etkileyebilir. Bu nedenle flep tasarımı, dikiş tekniği ve iyileşme döneminde bölgeye baskı uygulanmaması önem taşır. Süreç ve sonuçlar kişiden kişiye değişir.