Kemik grefti

Kemik grefti, bir kemik defektinin iyileşmesini desteklemek amacıyla bölgeye yerleştirilen materyaldir. Greft çoğu zaman doğrudan yeni kemiğe dönüşen bir dolgu gibi değil, vücudun kendi kemik hücreleri için bir iskele ve boşluk koruyucu olarak işlev görür. Zamanla bu iskele bir bölümüyle yerini yeni oluşan kemiğe bırakır.

Greftlerin kaynağına göre sınıflandırması ayrı bir başlıkta ele alınmıştır: kişinin kendi kemiğinden alınan otogreft, aynı türden başka bir bireyden elde edilen allogreft, farklı bir türden elde edilen ksenogreft ve sentetik alloplastik materyaller. Bu ayrımlar ve özellikleri için bkz. otogreft, allogreft, ksenogreft.

Diş hekimliğinde greft en sık implant planlaması ile ilişkili durumlarda gündeme gelir. Diş çekimi sonrası alveolar krette görülen hacim azalması, uzun süredir dişsiz kalan bölgelerdeki kemik yetersizliği ya da üst çene arka bölgede sinüs tabanının alçak olması bu durumlara örnektir. Ayrıca periodontal kemik defektlerinde de rejeneratif amaçla kullanılabilir.

Greft çoğunlukla tek başına değil, greft partiküllerinin yerinde kalmasını ve yumuşak dokunun boşluğu doldurmasını engelleyen bir bariyer membran ile birlikte uygulanır. İyileşme süresi defektin büyüklüğüne, kullanılan materyale ve kişinin iyileşme yanıtına göre değişir; bu nedenle baştan kesin bir süre verilemez. Gereklilik ve planlama radyolojik değerlendirme ile belirlenir.