Normal Diş Çekimi ile Gömülü Diş Cerrahisi Arasındaki Fark

Basit çekimde diş ağızda sürmüştür; hekim dişe doğrudan ulaşır ve uygun aletlerle destek dokulardan ayırarak çıkarır. Cerrahi çekimde ise diş, kısmen ya da tamamen diş eti veya kemik altında kalmıştır. Dişe ulaşmak için diş etinde bir flep kaldırılır, gerektiğinde dişi örten kemikten bir bölüm uzaklaştırılır ya da diş bölünerek parçalar hâlinde çıkarılır.

Cerrahi çekim en sık gömülü yirmilik dişlerde gündeme gelir. Kısmen sürmüş bir yirmilik dişin çevresindeki yumuşak dokuda tekrarlayan iltihap, yani perikoronit, çekim kararını gündeme getiren tablolardan biridir. Karar; dişin konumu, çevre dokuların durumu ve şikâyetin seyri birlikte değerlendirilerek verilir.

Basit çekim öncesinde panoramik radyografi çoğunlukla yeterli bilgi sağlar: kök sayısı, kök biçimi ve çevre kemiğin genel durumu bu filmde izlenir. Planlama buna göre yapılır ve işlem tek aşamada tamamlanır.

Gömülü dişlerde ise dişin üç boyutlu konumu belirleyicidir. Alt çenede sinir kanalı, üst çenede sinüs tabanı ile dişin ilişkisi panoramik filmde her zaman net değerlendirilemez. Bu ilişkinin yakın izlendiği vakalarda konik ışınlı tomografi ile üç boyutlu inceleme yapılır; kesi ve giriş yönü bu görüntüye göre planlanır.

Her iki işlemde de çekim boşluğunda oluşan pıhtı, iyileşmenin ilk basamağıdır. Pıhtının bozulduğu ya da erken kaybedildiği durumlarda kuru soket adı verilen tablo gelişebilir; ilk günlerden sonra artan ağrı bunun başlıca bulgusudur ve hekime başvurmayı gerektirir. Bu tablo korkutucu değil, tanındığında yönetilebilen bir durumdur.

Cerrahi çekimde flep kaldırıldığı ve bölge sütur ile kapatıldığı için şişlik ve hassasiyet ilk günlerde daha belirgin olabilir; süturların kontrolü de takibin parçasıdır. Her iki işlem sonrasında beklenen seyir ve öneriler için diş çekimi sonrası iyileşme yazısına bakılabilir.