Cerrahisiz Periodontal Tedavi ile Flep Cerrahisi Arasındaki Fark

Cerrahisiz periodontal tedavide çalışma alanı periodontal cebin içidir. Kök yüzeyi düzleştirme sırasında diş eti kaldırılmaz; kök yüzeyindeki sert eklentiler ve bakteri plağı cebin içinden uzaklaştırılır. Hekim bölgeyi doğrudan görmediği için sondalama bulgularına ve el aletinin ilettiği dokunma duyusuna dayanır. Amaç, kök yüzeyini dokuların yeniden tutunabileceği bir hâle getirmek ve iltihabın gerilemesine zemin hazırlamaktır. Bu basamağın kendi içindeki ayrımlar için bkz. detartraj ile küretaj farkı.

Flep operasyonunda ise diş etinde bir kesi yapılır ve doku kemikten ayrılarak kaldırılır. Böylece kök yüzeyi, kök çatallanma bölgeleri ve kemikteki düzensizlikler gözle görülebilir hâle gelir; temizliğin yeterliliği doğrudan denetlenebilir. İşlem tamamlandığında flep yerine alınarak sütur ile sabitlenir. Erişim farkı bu iki yolun temel ayrımıdır: derin ceplerde, kök yüzeyinin karmaşık biçim aldığı bölgelerde ve kemik defektinin şeklinin önem kazandığı durumlarda kapalı çalışmanın sınırları belirginleşir.

Tedavi planı hemen hemen her tabloda cerrahi olmayan basamakla başlar. Bu aşamada kök yüzeyleri temizlenir, ev bakımı gözden geçirilir ve iltihabı sürdüren etkenler ele alınır. Ardından birkaç haftalık bir bekleme dönemi planlanır; dokuların yanıt vermesi zaman aldığı için erken yapılan bir ölçüm gerçek durumu yansıtmayabilir. Bu dönemin sonunda sondalama derinliği yeniden ölçülür, sondalamada kanama ve diş eti kenarının seviyesi değerlendirilir; gerektiğinde radyografiler yenilenir.

Yeniden değerlendirmede yanıt alınan bölgeler destekleyici bakım programına alınır. Derinliği süren, kanamanın devam ettiği ve temizliğin kapalı yolla yeterince yapılamadığı bölgelerde ise flep cerrahisi gündeme gelebilir. Karar ağzın tamamı için tek seferde verilmez; bölge bölge değerlendirilir ve ağzın bir bölümünde cerrahi planlanırken diğer bölümünde destekleyici bakımla devam edilebilir. Periodontitis tablosunun bütünü ve tedavi basamakları için diş eti tedavisi sayfasına, hangi bulguların muayene gerektirdiği için diş eti hastalıklarının belirtileri yazısına bakılabilir.

İltihaplı diş eti, ödem nedeniyle olduğundan daha hacimli görünür. Tedaviyle iltihap gerilediğinde bu hacim azalır ve diş eti kenarında bir miktar geri çekilme görülebilir; dişler arasındaki boşluklar daha belirgin hâle gelebilir ve kök yüzeylerinin açığa çıktığı bölgelerde sıcak-soğuk hassasiyeti olabilir. Bu değişim her iki yaklaşımda da gündeme gelebilir ve tedavinin dokuya zarar vermesinden değil, iltihabın gerilemesiyle dokunun gerçek seviyesinin görünür olmasından kaynaklanır. Hassasiyet çoğunlukla zamanla azalır; sürdüğü durumlarda kontrolde değerlendirilir.

Flep cerrahisi sonrasında ek olarak dikişlerin alınacağı bir randevu planlanır. İyileşme döneminde bölgenin fırçalanmasına bir süre ara verilmesi ve antiseptik gargara kullanılması önerilebilir; beslenme ve bölgenin korunmasıyla ilgili talimatlar ayrıca verilir. İyileşmenin seyri kişiden kişiye değişir. Her iki yolda da elde edilen durumun sürdürülmesi düzenli destekleyici periodontal bakıma ve günlük ev bakımına bağlıdır; kontrol aralığı bölgelerin durumuna göre hekim tarafından belirlenir.