Diş Taşı Temizliği ile Küretaj Arasındaki Fark

Diş taşı temizliği, diş yüzeylerinde ve diş eti kenarında gözle görülebilen sert birikimlerin uzaklaştırılmasıdır. Diş taşı, temizlenmeden kalan bakteri plağının tükürükteki minerallerle sertleşmesiyle oluşur ve fırçalamayla çıkarılamaz.

Kök yüzeyi düzleştirme ise periodontal cebin içinde, diş eti kenarının altında yürütülür. Buradaki birikimler koyu renkli olduğundan gözle görülmez; varlıkları sondalama ve radyografi ile anlaşılır. Amaç, kök yüzeyini dokuların yeniden iyileşebileceği bir hâle getirmektir.

İltihabın diş etiyle sınırlı kaldığı ve ataşman kaybı bulunmayan gingivitis tablosunda, profesyonel temizlik ve kişiye uygun ağız bakımı çoğunlukla yeterli görülür. Bu tablo geri döndürülebilir kabul edilir.

Sondalamada gerçek cep ve ataşman kaybı saptandığında, yani periodontitis tablosunda ise işlem cep içine taşınır. Bu nedenle küretaj bir üst basamak değil, farklı bir klinik duruma verilen yanıttır. Hangi basamağın gerektiği periodontal harita ve radyografi ile belirlenir.

Cerrahi olmayan periodontal tedavinin ardından iltihap gerileyince şişkin diş eti dokusu sıkışır ve hacmi küçülür. Bunun sonucunda diş eti kenarında bir miktar geri çekilme görülebilir; daha önce doku ile örtülü olan kök yüzeyleri açığa çıkabilir.

Kök yüzeyindeki dentin tabakasının açığa çıkması, sıcak ve soğuğa karşı geçici hassasiyete yol açabilir. Bu beklenen bir yanıttır ve hastaya işlem öncesinde anlatılır. Hassasiyetin seyri kişiden kişiye değişir.

Küretaj sonrasında genellikle birkaç haftalık bir sürenin ardından yeniden ölçüm yapılır. Bu değerlendirmede sondalama derinlikleri, kanama bölgeleri ve ataşman seviyeleri işlem öncesiyle karşılaştırılır.

Derinliğin sürdüğü ve kanamanın devam ettiği bölgelerde flep operasyonu gibi cerrahi yaklaşımlar gündeme gelebilir. Yanıtın düzeyi; başlangıçtaki kayıp miktarına, sigara kullanımına ve tedavi sonrası ağız bakımına göre kişiden kişiye değişir.